प्रत्यक्ष संगीत कार्यक्रमको ठूलो आवाजमा लामो समय बस्दा कानमा अस्थायी रूपमा आवाज गुञ्जिनु वा सुनाइ धमिलो हुनुजस्ता समस्या देखिन सक्छन्। बारम्बार वा लामो समयसम्म अत्यधिक आवाजमा रहँदा सुनाइमा स्थायी असर पर्ने जोखिम पनि हुन्छ। त्यसैले संगीतको आनन्द लिँदै कानको सुरक्षामा ध्यान दिनु उपयोगी हुन्छ।
१. स्पिकरबाट केही दूरी राख्नुहोस्: ठूलो आवाज आउने स्पिकर वा एम्प्लिफायरको ठीक अगाडि उभिनुभन्दा टाढाको स्थान रोज्नुहोस्। आवाजको स्रोतबाट दूरी बढ्दा कानमा पुग्ने तीव्रता घट्न सक्छ।
२. उपयुक्त इयरप्लग प्रयोग गर्नुहोस्: कार्यक्रम स्थल धेरै ठूलो आवाज भएको छ भने सही तरिकाले लगाइने इयरप्लगले कानसम्म पुग्ने आवाजको तीव्रता घटाउन मद्दत गर्छ। कार्यक्रम आयोजकले श्रवण सुरक्षाका साधन उपलब्ध गराउँछन् कि भनेर पनि बुझ्न सकिन्छ।
३. शान्त ठाउँमा विश्राम लिनुहोस्: लगातार ठूलो आवाजमा नबस्नुहोस्। बीचबीचमा शान्त स्थानमा गएर कानलाई विश्राम दिनुहोस्। विश्व स्वास्थ्य संगठनले अत्यधिक आवाज भएका कार्यक्रमहरूमा प्रत्येक घण्टापछि केही समय शान्त ठाउँमा बिताउने सुझाव दिएको छ।
४. कानमा असहजता महसुस भए स्थान परिवर्तन गर्नुहोस्: आवाज असह्य लागेमा स्पिकरबाट अझ टाढा जानुहोस् वा केही समय कार्यक्रम क्षेत्रबाट बाहिरिनुहोस्। कानमा बज्ने आवाज, सुनाइ धमिलो हुने वा अरूको कुरा बुझ्न कठिन हुने समस्या निरन्तर रहेमा स्वास्थ्यकर्मी वा श्रवण विशेषज्ञसँग सल्लाह लिनुहोस्।
५. आवाजको अवधि पनि ध्यान दिनुहोस्: जोखिम आवाजको तीव्रतामा मात्र होइन, कति समयसम्म त्यसमा रहियो भन्ने कुरामा पनि निर्भर हुन्छ। ठूलो आवाजमा लामो समय बस्नुभन्दा बीचमा विश्राम लिनु र सम्भव भए कम आवाज भएको स्थान रोज्नु राम्रो हुन्छ।
यी सावधानीले जोखिम घटाउन मद्दत गर्न सक्छन्, तर कुनै पनि उपायले अत्यधिक आवाजमा लामो समय बस्दा हुने जोखिम पूर्ण रूपमा हटгана भन्ने баталгаа छैन। यो सामग्री ерөнхий जनस्वास्थ्य जानकारीका लागि हो, व्यक्तिगत निदानको विकल्प होइन।
- स्पिकर वा एम्प्लिफायरको ठीक अगाडि लामो समय नबस्नुहोस्।
- ठूलो आवाज भएको स्थानमा उपयुक्त इयरप्लग प्रयोग गर्ने विचार गर्नुहोस्।
- प्रत्येक घण्टापछि शान्त ठाउँमा केही समय विश्राम लिनुहोस्।
- कानमा असहजता भए आवाजको स्रोतबाट टाढा जानुहोस्।
- कान बज्ने वा सुनाइमा समस्या निरन्तर रहे स्वास्थ्यकर्मीसँग सल्लाह लिनुहोस्।
स्रोत: सम्बन्धित सरकारी/आधिकारिक निकायका सार्वजनिक विवरण तथा कम्तीमा दुई स्वतन्त्र विश्वसनीय स्रोतबाट गरिएको तथ्य परीक्षण।
